فصل چهارم

الگوی تصمیم گیری نخبگان سیاسی بریتانیا
در سیاست خارجی حزب محافظه كار بریتانیا
در قبال جمهوری اسلامی ایران

در فصل گذشته سعی شد كه الگوی تصمیم گیری در سیاست خارجی حزب كارگر بریتانیا در قبال جمهوری اسلامی ایران را مورد مطالعه قرار دهیم.

دیدیم كه حزب كارگر بریتانیا تا امروز چگونه سعی می كند سیاست خارجی خود را در قبال جمهوری اسلامی ایران هدایت كند و مانور دهد.

در فصل گذشته به بررسی تمایل بریتانیا به برقراری مناسبات با جمهوری اسلامی ایران پرداختیم. در آن فصل الگوی تصمیم گیری در سیاست خارجی حزب كارگر بریتانیا در قبال جمهوری اسلامی ایران را مورد بررسی قرار دادیم. در اواخر قرن بیستم و آغاز قرن بیست و یكم، زمانی كه مجدداً دولت كارگری در بریتانیا در قدرت آمد.

با اینكه روابط جمهوری اسلامی ایران با دولت كارگری بریتانیا در آغاز قرن بیست و یكم در سطح یك روابط كامل دیپلماتیكی می باشد، یعنی در هر دو كشور روابط در حدّ سفیر می باشد، اما مجدداً بین ایدئولوژی و عملكرد سیاسی، همانطوری كه در فصل قبل نشان داده شد فاصله بسیار عمیقی وجود دارد.

در این فصل ما به بررسی الگوی تصمیم گیری در سیاست خارجی حزب محافظه كار بریتانیا در قبال جمهوری اسلامی ایران می پردازیم. در این فصل خواهیم دید كه حزب محافظه كار بریتانیا در زمان حضور در قدرت چه الگوی تصمیم گیری در سیاست خارجی خود در قبال جمهوری اسلامی ایران پیاده می نماید. حزبی كه به طور علنی پرچم دار حفظ منافع بریتانیا می باشد.

برای درك بهتر الگوی تصمیم گیری در سیاست خارجی حزب محافظه كار بریتانیا در قبال جمهوری اسلامی ایران، كه در دهه 80 و اوایل دهه 90 میلادی بر سر كار بود، ابتدا به دكترین سیاست خارجی حزب محافظه كار بریتانیا می پردازیم.