دولت كارگری بریتانیا در جهت حفظ منافع بریتانیا، در آغاز قرن بیست و یكم، به سبب ضعف اقتصادی و سیاست دفاعی بریتانیا ، طبق آنچه كه در فصل دوم گفته شد، همكاری با ایالات متحده را در قبال جمهوری اسلامی ایران را مقدم می داند.

البته همانطوری كه قبلاً هم اشاره شد، بریتانیا سعی می كند مناسبات قوی تری را نسبت به جمهوری اسلامی ایران حفظ نماید – و نمونه بارز آن این است كه دولت كارگری بریتانیا از بدو ورودش به قدرت در اواخر قرن بیستم و آغاز قرن بیست و یكم سعی کرد كه روابط دو كشور را به حدّ سفیر برساند و در آن سطح نگه دارد که این به دلیل شرایط اقتصادی ضعیف بریتانیا می باشد كه به آن اشاره شده است.

با اینكه روابط جمهوری اسلامی ایران با دولت كارگری بریتانیا در آغاز قرن بیست و یكم در سطح یك رابطه كامل دیپلماتیك می باشد، اما مجدداُ بین ایدئولوژی و عملكرد سیاسی مانند مطالعه موردی در این فصل، بحران بین ایران و بریتانیا بر سر ملی شدن شركت نفت ایران و انگلیس، فاصله بسیار عمیقی وجود دارد.

دولت كارگری انگلستان به سبب ضعف اقتصادی و سیاست دفاعی آن كشور، نهایتاً موضوع سیاست “روابط خاص” بین انگلستان و آمریكا، یا همكاری با ایالات متحده آمریكا و رهبری آمریكا را در قبال جمهوری اسلامی ایران به خود می گیرد.[ 54 ]

در موارد بحرانی، مانند اختلاف دولت آمریكا با جمهوری اسلامی ایران بر سر فعالیتهای هسته ای با اینكه در میان مدت بریتانیا از مواضع مختلفی نسبت به جمهوری اسلامی ایران پیروی می کند اما نهایتاً دولت كارگری بریتانیا به سبب حفظ منافع بریتانیا كه به طور گسترده مطرح شد سعی کرده موضع “روابط خاص” بین انگلستان و آمریكا را در قبال جمهوری اسلامی ایران در پیش می گیرد. سیاستی كه دولت كارگری از بدو ورود به قدرت از دهه 90 میلادی در تمام بحران های مهم بین المللی به علت وابستگی سیاست خارجی خود به ایالات متحده آمریكا كه در این كتاب مطرح گردید به آن جامع عمل پوشانیده است. مانند: جنگ در افغانستان به علت حادثه 11 سپتامبر سال 2001 میلادی، جنگ در عراق در سال 2003 میلادی و ادامه آن همكاری در خاورمیانه و خلیج فارس كه همكاری بریتانیا با ایالات متحده آمریكا در قبال جمهوری اسلامی در آغاز قرن بیست و یكم با اینكه روابط بریتانیا و دولت كارگری آن كشور با جمهوری اسلامی ایران در حدّ سفارت می باشد، مستثنا نمی باشد.

بررسی ما در فصل بعد الگوی تصمیم گیری در سیاست خارجی حزب محافظه كار بریتانیا در قبال جمهوری اسلامی ایران خواهد بود. در آن فصل خواهیم دید كه حزب محافظه كار بریتانیا در زمان در قدرت بودن چه الگوی تصمیم گیری در سیاست خارجی خود در قبال جمهوری اسلامی ایران پیاده می كند. حزبی كه به طور علنی پرچم دار حفظ منافع بریتانیا می باشد.