در لندن در تاریخ 29 سپتامبر، اعلام شد كه جهت انتقال بقیه پرسنل بریتانیایی از آبادان به خارج از ایران دستور داده شده است. طبق گفته دبلیو.آر.لوئیس در كتاب خود به نام امپراطوری بریتانیا در خاورمیانه، راجع به آخرین ساعات انتظار پرسنل بریتانیایی در آبادان جهت انتقال به خارج از ایران:

در صبح 4 اكتبر 1951، گروه بریتانیایی درمقابل كلوپ Gymkhana جهت سوار شدن كشتی Mauritius به قصد بصره جمع شدند و این جائی بود كه آنها خوشترین لحظات خود را در ایران می گذراندند. بعضی ها سگ خود را با خود آورده بودند بقیه هم راكت های تنیس و چوب گلف خود را به همراه آورده بودند؛ پرستارهای بیمارستان بریتانیایی هم حاضر بودند. به اضافه خانم فلیول كه پانسیونی در آبادان داشت. او سه روز قبل به یك فرمانده تانك ایران پرخاش كرده بود که با تانك خود بر روی چمنهای خانه او حركت كرده بود. كشیش تیری هم قبل از ترك آبادان پرونده تمام افراد بریتانیایی كه در آبادان متولد شده یا غسل داده بوده و یا فوت كرده بودند را در كلیسا در آبادان به طور محفوظ در جائی جاسازی كرده بود. گروه سرود نظامی كشتی تمام پروتكل را تا آخرین لحظه حفظ كردند و سرود ملی ایران را خواندند، و سپس سفر آغاز شد. بزرگترین فعالیت تجاری بریتانیا به حالت متوقف درآمده[ 45 ] (منظور تأسیسات و عملیات یعنی در آبادان می باشد).

در 4 اكتبر 1951، آخرین افراد پرسنل بریتانیایی از آبادان به خارج از ایران انتقال یافتند. در این بین شورای امنیت در نیویورك در اول اكتبر تشكیل جلسه داده بود. موضوع بحث كه توسط بریتانیا تسلیم شده بود، توسط نماینده اتحاد جماهیر شوروی كه مخالف مطرح کردن موضوع در دستور كار شورای امنیت به دلیل آنكه بحث آن موضوع در شورای امنیت دخالت در امور داخلی ایران خواهد بود و تجاوز به حق حاكمیت مطلق ایران است مطرح گردید. یوگسلاوی هم همین موضع را در پیش گرفت. هند حمایت سست نسبت به بریتانیا نشان داد. سپس سِر گلدوین جِب راجع به دیدگاه بریتانیا به طور مفصل صحبت كرد. وی از ایران خواست كه نسبت به دستورات موقت دادگاه با نهایت احترام رفتار نماید. در پایان نطق سِر گلدوین جِب، نماینده ایران از شورای امنیت خواست كه بحث موضوع را برای 10 روز انجام ندهند جهت آنكه نماینده دولت ایران از تهران در نیویورك حضور یابد.