سیاست همکاری بریتانیا با ایالات متحده و توسعه روابط با آن کشور کلید محافظت منافع بریتانیا شد که تا امروز ادامه دارد. سیاست همکاری بریتانیا با آمریکا همچنان از شروع تحقق آن سیاست که به نام سیاست “روابط خاص” بین بریتانیا و آمریکا شناخته شده است تا به امروز ادامه دارد. به عنوان نمونه می توان به حضور مشترک بریتانیا و آمریکا در خلیج فارس بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، همکاری بریتانیا و آمریکا در جنگ اول عراق در دهه 1990 میلادی، همکاری بریتانیا و آمریکا در جنگ بالکان در دهه 1990 میلادی، همکاری بریتانیا و آمریکا در جنگ با افغانستان بعد از حادثه 11 سپتامبر سال 2001 میلادی، همکاری بریتانیا با آمریکا، در جنگ دوم عراق در سال 2003 میلادی، و همکاری انگلستان و آمریکا بعد از جنگ دوم عراق در آن کشور در سال 2003 میلادی، تا امروز اشاره کرد که این سیاستی چرچیلی است که از جنگ جهانی دوم و بعد از آن تا امروز ادامه دارد.

بریتانیا سیاست “روابط خاص” با آمریکا را به دلیل شرایط اقتصادی خود که راجع به آن صحبت کردیم صرفاً در جهت امنیتی نگاه می کند.

همانطوری که در این فصل ذکر شد، دیدگاه دولت بریتانیا راجع به روابط با ایران بسیار به دیدگاه ایالات متحده نزدیک بود. زیرا همانطور که ذکر گردید، روابط و نفوذ موفقیت آمیز بریتانیا بر ایالات متحده، کلید محافظت منافع این کشور (بریتانیا) در ایران و خلیج فارس به شمار می رود.

پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، و تحقق جمهوری اسلامی در این کشور، دیدگاه سیاست همکاری بریتانیابا ایالات متحده آمریکا، یا سیاست “روابط خاص” بین بریتانیا و آمریکا که در این فصل ریشه یابی شد، الگوی تصمیم گیری در سیاست خارجی بریتانیا در قبال جمهوری اسلامی ایران بوده است. سیاست بریتانیا در قبال جمهوری اسلامی ایران، پس از پیروزی انقلاب اسلامی دیدگاه ایالات متحده آمریکا بوده است، طبق الگوئی که ریشه یابی شد، زیرا از دیدگاه بریتانیا همکاری با ایالات متحده آمریکا، باعث دفاع از منافع بریتانیا می شود.

نسنجیده خواهد بود، اگر تصور شود که روابط بریتانیا با جمهوری اسلامی ایران همانند مناسبات ایالات متحده آمریکا با ایران ضعیف شده یا از بین رفته است. زیرا بریتانیا به دلیل شرایط اقتصادی، بیشتر تمایل به برقرار کردن مناسبات و ارتباطات و به قوت رساندن مناسبات خود با جمهوری اسلامی دارد.

از دیدگاه بریتانیا، جمهوری اسلامی ایران کشوری بسیار مهمی است. بنابراین بریتانیا سعی داشته روابط خود را با جمهوری اسلامی ایران به شیوه های مختلف باوجود سیاست همکاری با ایالات متحده آمریکا در منطقه و رهبری آمریکا احیا نماید؛ این ادامه سیاست “روابط خاص” است که برای بریتانیا حائز اهمیت بوده و اساس همکاری بریتانیا با ایالات متحده است. این سیاست همچنان به روند خود ادامه می دهد که نظایر آن در همکاری بریتانیا و آمریکا در عراق سال 2017 میلادی، جنگ عراق سال 2003 میلادی، جنگ اول عراق در دهه 1990 میلادی، حضور مشترک بریتانیا و آمریکا درخلیج فارس بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران تا امروز قابل مشاهده است. به همین دلیل سیاست همکاری بریتانیا با ایالات متحده آمریکا در منطقه و رفتار کنونی بریتانیا در قبال جمهوری اسلامی ایران، محور سیاست “روابط خاص” بین انگلستان و آمریکا به طور اساسی در بر دارد و بر آن اساس می باشد.

اکنون که محور سیاست خارجی بریتانیا در قبال جمهوری اسلامی ایران را ریشه یابی و بررسی کردیم، در فصلهای آینده الگوی تصمیم گیری در سیاست خارجی بریتانیا در قبال جمهوری اسلامی ایران مورد بررسی های گسترده قرار خواهیم داد. زیرا نسنجیده خواهد بود، اگر بگوییم، روابط بریتانیا با جمهوری اسلامی ایران، پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، مانند روابط ایالات متحده آمریکا با جمهوری اسلامی ایران از بین رفته است. چرا که بریتانیا به دلیل شرایط اقتصادی، بیشتر تمایل به برقرار کردن روابط و مناسبات قوی و به وقت رساندن مناسبات با جمهوری اسلامی ایران داشته است.