سیاستها همانطوری كه در فصل اول مشاهده گردید، در نتیجه گردهمایی رسمی و غیررسمی نخبگان مختلف شكل و تكامل می یابند. مكانهایی كه این گردهمایی ها انجام می گیرد عبارتند از كنفرانسها، كلوپ های نخبگان لندن و مهمانی های مختلف. در این محل ها سیاستمداران جدید و قدیمی، رهبران اقتصادی، رهبران اجتماعی، و گردانندگان وزارتخانه ها با یكدیگر معاشرت می نمایند. این معاشرتها طبق گفته های فصل اول اغلب به خویشاوندی تبدیل می گردد.

در اثر و نتیجه تحصیلات و مدارس خصوصی یاد شده در فصل اول می توان گفت كه ساختار اجتماعی در بریتانیا یك سیكل بسته محسوب می شود كه بحث آن به طور كامل در فصل اول انجام گرفته شده است.

اساس اصلی و لازم قدرت گروه نخبگان یا الیگارشی بریتانیا طبق مطالب فصل اول كتاب كنترل استراتژیكی اقتصادی است كه انحصار الیگارشی اقتصاد را تشكیل می دهد.

گرچه بریتانیا در آغاز قرن بیست و یكم فاقد مستعمره و امپراطوری می باشد اما طبقه نخبگان در آغاز قرن بیست و یكم بریتانیا همانطوری كه در فصل اول مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت در چارچوب شرایط جدید كوشش می كنند منافع اقتصادی و اجتماعی خود را حفظ نمایند. نخبگان بریتانیا كه در فصل اول مورد بررسی قرار دادیم، در آغاز قرن بیست و یكم، مانند قرون گذشته به طور زنده و مداوم در حال سازش با شرایط محدود جدید جهت حفظ منافع خود در قرن بیست و یكم می باشند.

در نتیجه، طبق بررسی ها و شواهد ارائه داده شده در فصل اول، نخبگان سیاسی بریتانیا در دو حزبی كه قدرت را به دست داشته اند، حزب محافظه كار و حزب كارگر، از قرون گذشته تا حال، جهان را به طور مشابه می بینند و دیدگاه و برخورد مشابه نسبت به حفظ منافع ملی بریتانیا در مورد جمهوری اسلامی ایران. زیرا نخبگان سیاسی در هر دو حزب محافظه كار و كارگر، دارای گذشته مشترك می باشند و در نتیجه دیدگاهها و برخوردهای سیاست خارجی آنها در قبال اقصی نقاط جهان و در اخص جمهوری اسلامی ایران در آغاز قرن بیست و یكم یكسان می باشد.

پس از بررسی تصمیم گیران در سیاست خارجی بریتانیا در قبال جمهوری اسلامی ایران وارد الگوی تصمیم گیری در سیاست خارجی بریتانیا در قبال جمهوری اسلامی ایران شدیم.

منطقه خلیج فارس با موقعیت مهم استراتژیكی خود و منابع عظیم نفتی كه شركت نفت ایران و انگلیس را در قرن بیستم بوجود آورد، رفته رفته به مركز اصلی منافع بریتانیا تبدیل گردید.