سیاست همكاری با ایالات متحده آمریكا در ایران و گسترش نفوذ آن كشور در ایران و توسعه روابط با ایران به سیاست بریتانیا در ایران تبدیل شد، كه در این مطالعه، در این كتاب دیده شد. “كمی كوتاه آمدن بهتر است تا غرق شدن در بحران ها.”[ 42 ] در مقابل تعارض ایالات متحده پس از ملی شدن شركت نفت انگلیس و ایران، كه در این كتاب راجع به آن به طور گسترده صحبت شد، و گسترش نفوذ آمریكا در خلیج فارس، به طور كلّ، شد سیاست بریتانیا در منطقه كه تا آغاز قرن بیست و یكم ادامه دارد. به دید بریتانیا آمریكا رهبری را در منطقه خلیج فارس، به طور كامل به عهده بگیرد.

نسنجیده خواهد بود اگر گفته شود، تمایل بریتانیا و سیاست بریتانیا نسبت به ارتباطش با ایران، پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران ضعیف شده است، علی رغم سیاست همكاری با آمریكا در خلیج فارس، كه به طور مفصل راجع به آن صحبت گردیده. چرا كه دولت بریتانیا، همانطوری كه در این كتاب ذكر شده است، پس از پیروزی انقلاب اسلامی، و هنوز در آغاز قرن بیست و یكم به دلیل شرایط اقتصادی خود، همیشه همانطوری كه در فصلهای قبل دیده شده است تمایل داشته است كه از روابط دیپلماتیكی با جمهوری ایران برخوردار باشد. البته به دلایل شرایط اقتصادی بریتانیا دولت آن كشور پیرو نقش آمریكا به عنوان پیشرو در خلیج فارس می باشد. حفظ منابع وسیع نفت خلیج فارس، از نگرانی ها و اهداف بریتانیا به شمار می رود. در این چارچوب، همانطوری كه قبلاً هم در كتاب اشاره شد، نفوذ موفقیت آمیز بریتانیا بر ایالات متحده آمریكا، كلید محافظ منافع آن كشور در خلیج فارس می باشد، كه از گذشته با امروز، كه آغاز قرن بیست و یكم است ادامه دارد. “دیدگاه ایالات متحده آمریكا برای حمایت از حفظ موقعیت ما در خلیج فارس بسیار مهم است”[ 43 ]، اساسی كه وزیر امور خارجه اسبق بریتانیا، سلوین- لوید، وزیر امور خارجه دولت محافظه كار بریتانیا در سال 1957 بنا نهاد، كه تا امروز كه آغاز قرن بیست و یكم است ادامه دارد.

از دیدگاه بریتانیا، ایران در قرن بیست و یكم همچنان كشور مهمی به شمار می رود. لذا بریتانیا سعی دارد روابط خود را با ایران حفظ نماید. علیرغم پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، و استقرار دولت جمهوری اسلامی در ایران، و سیاست “روابط خاص” بین بریتانیا و آمریكا كه در این كتاب به طور مفصل مورد بررسی قرار گرفته است، بریتانیا همچنان به روند ایجاد ارتباط با دولت جمهوری اسلامی ایران ادامه داده است.