به دنبال ملی شدن شركت نفت ایران و انگلیس، ایالات متحده سهم مهمی در كنسرسیوم نفت 1954 بدست آورد، كه به آن در این كتاب اشاره گردید. در بحران سوئز، نخست وزیر بریتانیا، آنتونی ایدن، نمی خواست مجدداً در اختلاف با مصر آمریكا حضور داشته باشد، از ترس آنكه مبادا این باعث نفوذ بیشتر ایالات متحده در خاورمیانه گردد، مانند بعد از ماجرای بحران شركت نفت ایران و انگلیس. در سال 1955 ایدن به كابینه گفته بود:

منافع ما در خاورمیانه از منافع ایالات متحده بیشتر هستند به خاطر اینكه ما به نفت خاورمیانه، و تجربه ما در منطقه بیشتر از آمریكائیها می باشد. ما نباید، در نتیجه، اجازه به خود بدهیم كه محدود شویم در عملكرد خود با بی میلی آمریكا یا عملكرد ما نباید لزوماً نیاز به حمایت و هماهنگی با آمریكا باشد. ما باید پشتوانه مالی سیاست خود را خودمان فراهم نماییم. با در نظر گرفتن منافع خود در خاورمیانه و سعی كنیم كاری كنیم كه آمریكائیها از سیاستهای ما حمایت كنند- تا حدّی كه می توانیم.[ 13 ]

گر چه مهار اتحاد شوروی و حفاظت از منابع نفتی خلیج فارس در مقابل دسترسی شوروی منافع اصلی آمریكا بود اما، از دید سِر آنتونی ایدن همكاری ایالات متحده، در زمان بحران شركت نفت ایران و انگلیس، برای بریتانیا به این معنا بود كه به آمریكائیها در نفت ایران سهم بدهد، یا همان كنسرسیوم نفت 1954. طبق گفته ایدن:

انگلیس در واقع برای موافقت آمریكا كه بیاید و شركت بریتیش پترولیوم را نجات بدهد (یا همان شركت نفت ایران و انگلیس) در مقابل مبارزه با مصدق، باج به آمریكا داد و موافقت آنها را خریداری كرد.[ 14 ]

طبق گفته سِر آنتونی ایدن، بلافاصله بعد از پیشنهاد وی:

برای مشاركت آمریكا در كنسرسیوم نفت بود كه وزارت امور خارجه آمریكا موافقت به كنار گذاشتن سیاست بی طرفی نسبت به دعوای مصدق و لندن كرد.[ 15 ]

ایدن بر این عقیده بود كه همكاری ایالات متحده آمریكا در زمان بحران شركت نفت ایران و انگلیس باعث آن شد كه بریتانیا به ایالات متحده آمریكا در كنسرسیوم نفت 1954 سهم بدهد. ایدن دیگر نمی خواست كه دوباره آمریكا در بحران سوئز مداخله كند تا منجر به نفوذ بیشتر ایالات متحده در خاورمیانه گردد. همانطوری كه گفته شد در این كتاب، ایدن، در زمان بحران سوئز، بر این باور بود كه منافع بریتانیا در خاورمیانه بیشتر از منافع ایالات متحده بود و بریتانیا نباید به خاطر بی میلی های ایالات متحده در عمل محدود گردد و اگر لازم باشد بریتانیا باید بدون همكاری و هماهنگی با آمریكا عمل كند.