در این فصل به عنوان یك بررسی موردی یا یك Case Study الگوی تصمیم گیری در سیاست خارجی حزب محافظه كار در قبال جمهوری اسلامی ایران مطالعه و سیاست دولت محافظه كار در ارتباط با ملی شدن شركت نفت ایران و انگلیس توسط دولت ایران بررسی گردید. شركت نفت ایران و انگلیس مهمترین فعالیت تجاری بریتانیا در خارج از آن كشور بود، و جزو منافع اصلی بریتانیا بود که در خلیج فارس واقع شده است.

در این فصل به عنوان یك بررسی موردی یا یك Case Study مطالعه كردیم كه چگونه دولتی كه حافظ منافع امپریالیستی بریتانیا می باشد كوشش نمود نفوذ سیاسی و منافع استراتژیكی خود را در قبال دولت ایران و قدرت روز افزون و افزاینده ایالات متحده در خلیج فارس حفظ نماید.

برای درك بیشتر الگوی تصمیم گیری در سیاست خارجی حزب محافظه كار در قبال جمهوری اسلامی ایران که در دهه 80 و ابتدای دهه 90 میلادی بر سر كار بود، ابتدا دكترین سیاست خارجی حزب محافظه كار را بررسی كردیم. این برای درك بهتر الگوی تصمیم گیری در سیاست خارجی حزب محافظه كار در قبال جمهوری اسلامی ایران بود كه از سال 1979 الی 1997 بر سر قدرت بود.

دیدگاه حزب محافظه كار را در قبال سیاست خارجی مورد مطالعه قرار دادیم و همچنین به عنوان یك مطالعه موردی یا Case Study پاسخ دولت محافظه كار که پرچم دار علنی منافع ملی بریتانیا را هنگام به قدرت رسیدن مشاهده كردیم.

بنابر آنچه گفته شد بریتانیا – و سیاست خارجی آن بسیار سنّتی می باشد و از دو جنگ جهانی تا به امروز همان الگوی سیاست خارجی ادامه داشته است.

الگوی تصمیم گیری سیاست خارجی دولت محافظه كار بریتانیا در قبال جمهوری اسلامی ایران و دیدگاه آن حزب، نهایتاً به علت حفظ “روابط خاص” خود با ایالات متحده دنباله روی از موضع ایالات متحده آمریكا در قبال جمهوری اسلامی ایران بوده است و می باشد.

علیرغم منافع خاص بریتانیا و سیاست مستقل حزب محافظه كار در قبال جمهوری اسلامی ایران، كه در این فصل به آن اشاره شد، موضع حزب محافظه كار در قبال جمهوری اسلامی نهایتاً به علت حفظ “روابط خاص” بین انگلستان با ایالات متحده، دنباله روی از موضع ایالات متحده آمریكا در قبال جمهوری اسلامی ایران می باشد، كه در این فصل مورد بررسی قرار گرفت.

حزب محافظه كار حزب سنتی حافظ منافع بریتانیا می باشد لذا بررسی آن به عنوان تنه اصلی درخت سیاست خارجی بریتانیا و حافظ منافع آن كشور نیاز به مطالعه دقیق در قبال جمهوری اسلامی ایران داشت. در نتیجه باعث شد كه این فصل طبیعتاً پرحجم تر شود.

مطالب بعدی ما در این كتاب بررسی الگوی تصمیم گیری در سیاست خارجی بریتانیا در قبال جمهوری اسلامی ایران در آغاز قرن بیست و یكم میلادی خواهد بود.